Bomen, bos, beren en wolven op de weg ?

Toch heb ik er wat moeite mee. De houtkap.

Ok, deze bomen zien er ook een beetje triest uit , maar dat er zoveel gekapt wordt…

Daar zijn allerlei redenen voor begreep ik. Meer licht in het bos, jonge aangroei bevorderen enz.

Maar toch lijkt het nu of er steeds meer gekapt wordt. “Het verkoopt natuurlijk ook wel lekker”, denk ik dan.

In dit artikel van Pointer wordt hier nader op ingegaan.

Sowieso vind ik het lastig om tot een mening te komen. Biodiversiteit , maar wordt het hier dan allemaal heide ?

Het land verdeeld in stad en platteland. Op het platteland hei met rondhuilende wolven en smikkelende beren.. Leuk om te bevorderen vanuit je flat, maar is het nog leuk om in een dorp te wonen straks?

Ik draaf teveel door waarschijnlijk. Teveel beren op de weg…

Gesprekjes, een herfstverhaal.

Buren. Even een praatje maken. “Hoe is het ? , nog nieuws?” Soms wat diepzinniger.

In de 90’er jaren was er een comedy-serie waar ik graag naar keek : Home improvement. De hoofdpersoon Tim , the toolman Taylor, had een klussenbedrijf en beleefde van alles. Hij sprak ook vaak met zijn buurman. De buurman, Wilson of zo, was altijd maar half in beeld. Ze praatten over de schutting met elkaar. Je zag hem net niet. Alleen zijn hoed en een stukje haar. Ze hoorden elkaar wel en er werd van alles besproken.

Het scheen gebaseerd te zijn op een waar verhaal. En dat geloof ik ook wel.

Mijn buurman sprak ik ook vaak even op die manier. Even kletsen en het was gewoon ook fijn en geruststellend dat hij er was.

Nu is hij er opeens niet meer. Heel plotseling en onverwachts is hij overleden.

In mijn buurtje is de leeftijd wat hoger. De overbuurvrouw en -man zijn inmiddels overleden. Er komen nieuwe buren met kleine kinderen. Het leven gaat verder. Ik ben ook niet echt jong meer .

Het is triest en raar om nu de tuin in te gaan en te weten dat de praatjes over de schutting verleden tijd zijn.

Mooi hier.

Dit liedje blijft steeds in mijn hoofd zitten. “Het is mooi, mooi hier.” Over het platteland en de mooie dingen die daar zijn.
Ik heb het laten horen in de NT2-les en er werd enthousiast op gereageerd. Mijn cursisten komen uit Amsterdam en ik geef hen online les vanuit mijn huis op het-min of meer-platteland. Dus dat gaf wat achtergrond.😉 Er werd zelfs meegezongen.😊
Via een site heb ik er ook nog verdere oefeningen bij gevonden zoals woorden invullen.
Wat zijn er toch leuke toepassingen op internet te vinden over taal.

Maar nu blijft dit liedje wel erg lang in mijn hoofd hangen…🤔😉

Het nieuwe (n(i)et)werken

Allemaal stukjes en uurtjes die zo weer op kunnen houden.

Enkele uren online lesgeven. Superleuk ! Een uurtje een klein groepje begeleiden. Leuke leerlingen !

Netwerk breidt zich uit.

Gesprekken met recruiters die niks opleveren behalve reiskosten.

Dan toch nog uitgenodigd worden voor een gesprek. Hoera! Hoera!

En de dag ervoor toch maar weer afgebeld worden. Niet de juiste papieren. Lezen is best moeilijk blijkbaar. Bluuh.

Vaker op linkedin kijken dan op facebook.😐

Een vermoeiende slingerbeweging.

Wandelen en weer doorgaan.

Een weekje wandelen ? .Stap stap.

Spoken in het kasteel.

DAGGEDICHT – Annie M.G. Schmidt (1911-1995) – Spoken in het kasteel

Spoken in het kasteel

Er staat een kasteel
In Hoenderadeel
Waar spoken zitten.
Soms zijn het er weinig
En dan weer veel,
Maar altijd witte.

Soms hoor je ze kermen, soms hoor je ze kreunen,
Soms zie je ze tegen een manestraal leunen,
Daarginds bij het vijvertje naast de liguster,
En dan zegt de boswachter tegen z’n zuster:
Neel,
Het spookt weer op ’t kasteel.

Maar eens per kwartaal
Gaan ze allemaal
(zo vertelt de gravin)
spontaan uit zich zelf
om kwart over elf
de wasmand in
.
En de stoomwasserij
Komt per auto voorbij
Om de mand te halen.
En de volgende nacht
Wordt hij thuisgebracht;
De gravin moet betalen.

En dan hoor je ze ’s avonds weer kreunen en piepen.
Je ziet ze weer fladderen tussen de iepen,
Daarginds bij het vijvertje naast de liguster,
En dan zegt de boswachter tegen z’n zuster:
Neel,
Het zijn er weer veel.
En dan zegt zijn zuster bitter:
Ja, en ze zijn wÊÊr witter.

Nederlands

In de online Nederlandse les leer ik zelf ook meer over het Nederlands.

We spraken vandaag over de zomer-en wintertijd. “Hoe zeg je trouwens hoe laat het is ? Het is tien voor half 10. Why? Waarom tien voor half en geen twintig over ? ” Hier wist ik even geen antwoord op. Niet alles heeft een reden.

Ook de cijfers zijn eigenlijk best wel onlogisch . 89 is negenentachtig. Eerst de 9 en dan de 8. 🤔 Hmm.

En zo zijn er nog wat meer dingen. Best leuk eigenlijk.

Wordt vervolgd.

Klokken

De klok gaat weer een uurtje terug. Mijn telefoon doet dit al automatisch. Ik hoef alleen de klok in de kamer en de klok van de thermostaat te wijzigen.

Maar wat als je je hele winkel vol hebt met klokken ? Een interview in deze link.

Naar huis

“We gaan weer naar huis”

“Maar dat kan niet, we zijn er net , jullie hebben het beloofd! We gaan noooit eens ergens samen naartoe en nu moeten we na een dag al terug”

“Het moet , we kunnen het niet maken om weg te blijven. Er wordt gepraat…”

“Ik ga niet mee, ik blijf hier gewoon en anders koop ik mijn eigen vliegtuig wel, kom ik over een weekje …”

Het bleef nog lang onrustig in huize O.

Ai…

Nu wordt het toch wat minder.

Ik drink een kop thee .

Lekker een stroopwafel erbij.

Hee, waar is hij gebleven ?

Had ik hem als onderzetter gebruikt…

Eerste verschijnselen ? đŸ˜ŗđŸ˜ŗ